با تو

در میان خلق بسیارند مرد
لیک مردی نیست اندر صد، دو فرد
زانک مرد آن بود کو دلبر بود
نه اسیر نطق و نقل و شر بود

این بیت تأکید می‌کند که مرد واقعی (انسان فرزانه) کسی نیست که در هیاهو و گفت‌و‌گوهای سطحی مردم اسیر باشد؛ بلکه کسی است که دلش با حق و درونش آرام است